29 Ağustos 1977

Sabah erkenden Kavuşak Köyü’ne gittim. Beraber olduğumuz Bayındırlık Müdürlüğü Sürveyanı Hasan’ın anlattıkları…

Reis bu yıl, okul, sağlıkevi ve öğretmen lojmanı gibi yedi-sekiz inşaatın ihalesini almış. Bunların yarısını, kimi memur olan yakınları yapacakmış. "Seçim yılı ya” diyordu. Ama %10-%15 kırarak.

Hasan Bey’in babası için de bir sağlıkevi ihalesi alınmış. Alıveren, Hakkâri AP İl Başkanı, ihaleden çekilmesi için Çukurca AP İlçe Başkanı’na 10 bin liralık bono vermiş. Hasan Bey, "Bunu kabul etmem” demiş…

Köyün, yolu yapılan Madenli Mahallesi’nin geçici okul binasının hali yürekler acısı. Ön duvarında iki küçük, birer tabaklık pencere. İçerisi karanlık. Toprak damlı, hanay odasının tavanı basık. Bir duvarı ağaç dallarıyla örülüp sıvanmış…

21 Eylül, Çarşamba

Güzün, ortaokul lojmanının boş bir salonunda açtığımız halıcılık kursu mezunlarından altı kızı, Muş Eğitim Merkezi’ne gönderiyoruz. Bu konuda, bir kısım kızların babaları ve memur olan kardeşleriyle konuşmuştum. Dün "Hayır” cevabı getiren bir kâtip arkadaş, babalarının ikna olduğunu ve kızın Muş’a gönderileceğini bu sabah bildirdi. Sekiz aylık kurs da olsa, ilçeden ilk kez altı kız gidecek. Bir uğurlama töreni düşünüyorum. Hürriyet’te de fotoğraflı ve "Çukurca’dan sevgilerle” başlıklı bir haber. Gözlerim yaşarıyor…

23 Eylül

Hakkâri’den, Beytüşşebap Kaymakamı arkadaşla Yüksekova’ya geçtik. Kamu süt fabrikasından bir teneke peynir aldım.

15 milyon lira proje bedelli fabrika, yıkıla tamir edile, bu yıl çalışmaya başlamış. Bu yaz, günde iki ton süt alınmış. Halen günde 200 litre süt alınıyordu. Fabrikanın günlük süt işleme kapasitesi 30 ton. Müdür, bir teknisyen. "Eleman noksanlığı var” diyor. Buzhane de çalışmıyormuş. Binada, yeniden sıva, badana yapılıyordu. Çatısı akmış da…

Hakkâri’de peynir yok. Geçen ilkbaharda kilosu 40-45 liradan alıyorduk. Burada kilosunu 25 liradan aldım. Bu, maliyetin altında olmalı…